Jak często występują szumy uszne?

Jeśli doświadczasz czegoś podobnego lub cierpisz na przerywane szumy uszne, wiedz, że taki problem dotyczy wielu osób.. Według Amerykańskiej Akademii Audiologii, około 30 milionów Amerykanów cierpi na to zaburzenie. Nowe statystyki opublikowane przez amerykańskie Centrum Kontroli Chorób (CDC) wskazują, że ponad 50 milionów ludzi w Stanach Zjednoczonych cierpi na jakąś formę szumów usznych. Choć szumy uszne zazwyczaj występują u osób z ubytkiem słuchu, u co najmniej 13 milionów ludzi zdiagnozowano tę dolegliwość, jeśli nie mają oni ubytku słuchu.
Jednak częstsze występowanie szumów usznych stwierdzono u osób w wieku od 65 do 84 lat, u których wskaźnik ten wynosił około 27%. Prawdopodobna korelacja pomiędzy stopniem ubytku słuchu a występowaniem szumów usznych nie powinna nas dziwić. Około 25% osób dotkniętych szumami usznymi twierdzi, że cierpi z powodu ciężkiej postaci szumów usznych, a 20% uważa tę dolegliwość za bardzo uciążliwą. Jakkolwiek niepokojąco by to nie brzmiało, miliony Amerykanów cierpią na chroniczne szumy uszne. Choć nie ma ostatecznego lekarstwa na szumy uszne, można sobie z nimi bardzo skutecznie radzić.

 

W jakich przypadkach szumy uszne mogą się same wyleczyć? 


Choć szumy uszne mogą utrzymywać się przez długi czas, czasem ustępują bez żadnej interwencji. W rzeczywistości w większości przypadków jest to zjawisko przejściowe, które samo zniknie. Jest to często wynikiem utraty słuchu spowodowanej narażeniem na głośne dźwięki. Na przykład, kiedy wrócisz do domu z koncertu, prawdopodobnie poczujesz dzwonienie lub gwizdanie w uszach. Jest to spowodowane tymczasowym uszkodzeniem spowodowanym głośną muzyką i zniknie w ciągu kilku dni.
 
Nie zakładaj jednak, że narażenie na ekstremalne poziomy hałasu nie ma negatywnych konsekwencji. Z biegiem czasu i przy powtarzającym się narażeniu ta forma ubytku słuchu może stać się chroniczna. 

W jakich przypadkach szumy uszne utrzymują się?

Jeśli szumy uszne utrzymują się przez tygodnie lub miesiące, mogą stać się problematyczne. Szumy uszne określa się jako przewlekłe, gdy trwają dłużej niż trzy miesiące. Choć ciągłe odczuwanie gwizdu lub szelestu w uszach może być bardzo irytujące, dźwięki te są dość słabe i łatwo nauczyć się z nimi żyć. Jednak w innych przypadkach hałas jest tak intensywny, że może wpływać na jakość życia osoby cierpiącej. Dźwięki te mogą być uciążliwe i prowadzić do sytuacji stresowych, w których trudno jest się skoncentrować, a nawet zasnąć. W przypadku problemów z zasypianiem, wiele osób próbuję muzyki relaksacyjnej do snu
W momencie pojawienia się pierwszych objawów, które można przypisać szumom usznym, nie powinieneś czekać miesiącami na konsultację z audiologiem, ale działać natychmiast. 
 

Jakie są przyczyny szumów usznych?


 Narażenie na duże natężenia dźwięków 
 

Jedną z głównych przyczyn szumów usznych jest narażenie na głośne dźwięki, które mogą uszkodzić komórki włoskowate ślimaka znajdującego się w uchu wewnętrznym. Do takiej ekspozycji może dojść poprzez spędzanie długich okresów czasu w hałaśliwym otoczeniu, na przykład siedząc godzinami obok ryczącego silnika samolotu lub, co gorsza, uczestnicząc w koncercie rockowym, stojąc blisko sceny tuż obok głośnika.
 
Innym wydarzeniem, które może uszkodzić system słuchowy, jest uraz akustyczny. Jest to uszkodzenie ucha wewnętrznego spowodowane ekspozycją na głośne źródła dźwięku, często przekraczające poziom natężenia dźwięku 120 dB.  Uraz akustyczny może wystąpić po krótkotrwałej ekspozycji na bardzo głośne dźwięki (ostry) lub po ekspozycji na hałas, nawet o krótkim natężeniu, ale przez dłuższy czas (przewlekły). Wybuchy lub detonacje są klasycznym przykładem wyzwalacza traumy akustycznej. Noszenie jakiejkolwiek ochrony słuchu, takiej jak zatyczki do uszu lub nauszniki, jest zawsze zalecane, by zmniejszyć ryzyko uszkodzenia słuchu w sytuacjach, w których istnieje duże ryzyko narażenia na głośne dźwięki lub hałas.

Przewód słuchowy zablokowany przez zatyczki z woskowiną
 
Choć uszy są organami samoczyszczącymi, u niektórych osób może dojść do nagromadzenia się woskowiny usznej, co wymaga profesjonalnej pomocy w jej usunięciu. Jeśli korek woskowinowy wejdzie w kontakt z błoną bębenkową, wytworzone ciśnienie może wpłynąć na funkcjonowanie błony bębenkowej, powodując szumy uszne.
 

Przewlekłe zapalenie ucha środkowego
Infekcje ucha środkowego, znane jako zapalenie ucha środkowego, powstają w wyniku rozwoju patogenów (bakterii i wirusów) pomiędzy błoną bębenkową a uchem wewnętrznym. Ten typ zakażenia częściej występuje u dzieci. Szumy uszne to tylko jeden ze zgłaszanych objawów, inne to gorączka, ból ucha i zawroty głowy.
 
Podczas gdy zapalenie ucha środkowego ustępuje w ciągu kilku tygodni, infekcja ucha środkowego może trwać znacznie dłużej, zwiększając szanse na pojawienie się szumów usznych i dzwonienia w uszach.
Perforowana błona bębenkowa
 

Perforacja błony bębenkowej to rozdarcie błony bębenkowej, cienkiej błony, która oddziela przewód słuchowy od ucha środkowego. Powikłaniami po przebiciu błony bębenkowej jest pogorszenie słuchu i zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju zapalenia ucha środkowego. Z kolei infekcja i ubytek słuchu mogą wywołać obustronne szumy uszne.
 
Otoskleroza ​
 
Otoskleroza jest chorobą, która dotyka kostnej kapsułki wyściełającej ucho wewnętrzne i często jest przyczyną utraty słuchu związanej z szumami usznymi. Jest to choroba postępująca, która może rozprzestrzenić się na oboje uszu. Dlatego ważne jest, by jak najszybciej poddać się ukierunkowanej terapii medycznej, nawet jeśli nie występują szumy uszne, by uniknąć poważnej utraty słuchu. Aparat słuchowy może pomóc w przypadku niewielkiego ubytku słuchu, ale często konieczna jest operacja w celu przywrócenia pierwotnej zdolności słyszenia. 
 
Choroba Ménière'a
 
Choroba Ménière'a dotyka ucha wewnętrznego, powodując silne zawroty głowy, dzwonienie w uszach, utratę słuchu i przekrwienie ucha. Choroba ta dotyczy zazwyczaj tylko jednego ucha.
 
Pulsujące szumy uszne

Pulsujące szumy uszne objawiają się jako percepcja rytmicznego dźwięku zsynchronizowanego z biciem serca. Istnieje wiele przyczyn, ale często jest to spowodowane wysokim ciśnieniem krwi.
 
Efekty uboczne niektórych leków
 
Antybiotyki, leki przeciwnowotworowe i leki stosowane specjalnie przeciwko malarii mają szumy uszne jako efekt uboczny. Jeśli szumy uszne są jednym z efektów ubocznych i chcesz się ich pozbyć, powinieneś skonsultować się z lekarzem w celu zastosowania alternatywnej terapii.
 
Brak obiektywnej przyczyny
 
Jeśli Twój lekarz nie jest w stanie określić obiektywnej przyczyny, szumy uszne mogą zostać określone jako pierwotne lub idiopatyczne. Jeśli doświadczasz dzwonienia lub brzęczenia w uszach przez ponad trzy miesiące bez żadnej choroby podstawowej, to prawdopodobnie nie ustąpi ono samoistnie. Ale na szczęście nie brakuje opcji leczenia, z których możesz wybierać w zależności od swoich potrzeb.

Jak wyleczyć się z szumów usznych

Wobec braku konkretnej przyczyny niełatwo jest znaleźć terapię mającą na celu zlikwidowanie objawów szumów usznych. Po określeniu rodzaju szumów usznych, na które cierpisz, łatwiej jest złagodzić ich objawy. Niektórzy ludzie korzystają z terapii poznawczo-behawioralnej, inni z aktywnych urządzeń redukujących hałas lub aparatów słuchowych. Są to opcje, które mogą opanować twoje objawy i zapewnić ci utrzymanie wysokiej jakości życia.

W przypadku szumów usznych spowodowanych osteosklerozą konieczny jest zabieg chirurgiczny w celu przywrócenia prawidłowej funkcji słuchu. Pomimo wysokiego wskaźnika sukcesu, wielu pacjentów woli zrezygnować z operacji i zdecydować się na aparaty słuchowe.
 
Jeśli natomiast twoje objawy wynikają z bolesnego zapalenia ucha, w tym przypadku szumy uszne mogą zostać wyleczone: lekarz przepisze ci kurację antybiotykową, która rozwiąże obie dolegliwości.
 

Kiedy zniknie dzwonienie w uszach?
 

Nie jest łatwo określić czas leczenia szumów usznych. Na szczęście w większości przypadków objawy związane z szumami usznymi ustępują samoistnie. Jeśli jednak dolegliwości utrzymują się miesiącami, prawdopodobnie mamy do czynienia z przewlekłą formą szumów usznych. Również w tym przypadku może się zdarzyć, choć rzadko, że gwizdanie ustąpi nagle bez żadnego leczenia. Nadal jednak najlepiej jest skonsultować się z lekarzem lub audiologiem, zwłaszcza jeśli gwizdanie staje się coraz głośniejsze.